- Kategori
- Gündelik Yaşam
Avniye Teyzenin Aşuresi
Aşure
Avniye Teyze, karşımızdaki apartmanın birinci katında oturan, seksen yaşlarında yalnız yaşayan bir komşumuzdu. Balkondan izlerdim O'nu. Oturduğu sandalyenin karşısına bir sandalye daha koyardı. Sanki biri daha gelecekmiş gibi...
Öylece oturur, gelene gidene bakardı. Yirmi sene olmuştur herhalde komşuluğumuz, bir tek kelime bile aramızda geçmedi. Ama, her aşure ayında aşuresinden bana da yollardı. Diğer komşulardan da gelirdi. Ama Avniye Teyzenin aşuresinin tadı, görüntüsü, kıvamı, nevalesinin çeşitliliği, tabağının özeni bir başka idi.
Geçen sene utana sıkıla, eşimle haber yolladım, "Avniye Teyzenin ki gibi güzel aşure yapan bu mahallede yok, bana bir tabak daha yollar mı?" diye. Meğer yaptığını dağıtmış, bitirmiş. Ben beğendim diye kadın, bir daha aşure yapıp yollamıştı.
Avniye Teyze, bir ay kadar önce öldü.
Duyduğumda eşime " İşte şimdi ben mahvoldum, artık güzel aşure yiyemeyeceğim " dedim. Biraz önce kızı koca bir tabak aşure getirdi... "Sen annemin aşuresini severdin Engin "diye sıcak sıcak aşure tabağını elime verdi. Bir an şaşırdım kaldım, ne diyeceğimi bilemedim.
Seni de unutmayacağım, aşureci Avniye Teyze, seni de...
- Toplam blog
- : 272
- : 734
- Kayıt tarihi
- : 13.10.07
1959 Sinop Bektaşağa Köyü doğumluyum. Yaşamda, anlaşılacak bir şeyi olanlara ve bunu öğreti yapan..