- Kategori
- Psikoloji
Beklemeler...
Doğumunu beklemek, ağlamasını duymak, bununla sevinmek bazen de yorulmak.. ama ağlamaları kesilmeden konuşmasını, yürümesini, gülmesini, sosyal gelişimini beklemek...
İzlemek...
Okul çağında çocukluğunu izlemek her daim yanında olduğunu hissettirmek, ona kendi varlığını hissettirmek zamanla...
Kendi benliğinin oluşumunu izlemek, artık kendi beklentilerinin oluştuğunu görmek..bir üst sınıfa atlamak .... artık onun hayatından çıkmak... onun kendi olduğunu hissedip koruma içgüdüsüyle, onu herşeyden sakınarak dışardan izlemek ve beklemek...
O kendi olduğunda kendinden beklentilerini görmek, belki de buna şekil vermesinde yardımcı olmak, ya da buna ciddi anlamda katkıda bulunmak...
Kendi beklentilerini gerçekleştirsin diye beklemek... dolaylı olarak beklentilerimizi beklemek.....
Beklemediğiniz bir an var mı?
Hiçbirşey beklemediğiniz?
Hiçbirşeyi sorgulamadığınız, yargılamadığınız, ummadığınız?
Benim yok. Hep kendimden ve çevremden bişeyler bekliyorum. Ama daha çok kendimden bekliyorum sanırım. Acaba çevremdekiler benden beklediği için mi bekliyorum ki? Bazen sıkılıyorum beklerken ve belki de yoruluyorum; ama inatla bekliyorum. Bilmem, belki de seviyorum bu beklemeleri yoksa nefret mi ediyorum? Sonucundan korkuyor muyum yoksa? Korkmuyorum işte! Bu benim hayatım, herşeyiyle seviyorum onu. Kocaman bir inatla hem de....
- Toplam blog
- : 71
- : 2134
- Kayıt tarihi
- : 11.03.07
1979 doğumluyum. Severek ve isteyerek girdiğim tıp fakültesini bitirdikten sonra veterinerlik de oku..