- Kategori
- Edebiyat
Bir yazıyı nasıl okutursunuz?
Bir yazıyı nasıl okutursunuz?
Tabii zorla okutamazsınız ? Ben, uğraşıyorum güzel güzel şiirler yazıyorum… Okuyanlar üç kişi dört kişi. Demek ki, “Şiir” şimdi “OUT”… Niye ? Belki millet şiirin ne olduğunu bilmiyor. Yada kendisine “Şiir” diye yutturulan kötü örneklerden öylesine gına gelmiş ki, kendisine yeni bir “Şiir” sunulduğunda, “Aman yine mi şiir…” deyip, sayfayı çeviriyor… Belki onlar da haklıdırlar. Ama , millet okumayı da bazı amaçlar için yapıyor…
Sahi biz niye okuruz ? Aklıma şöyle nedenler gelebiliyor:
1. Bir şeyler öğrenebilmek; bilgi dağarcığımıza genişletip, kendimizi aşmak için. Ne demiş Peygamber efendimiz : “Hiç okuyanla okumayan bir olur mu?” Doğrudur… Ama, emin olun tek kitabı tekrar tekrar okuyanla, çok kitap okuyan arasında da fark vardır.
2. Ayıp olur , diye. Bilgili bir toplumun içine düşmüşsünüz (nerde o toplum?) herkes okuyor ; bilgisini satıyor. Ve onun ötesi bilgisiyle geçiniyor… Siz de ister istemez okuyacaksanız. Bir ev düşünün ki , anne okuyor; baba okuyor ; herkes okuyor… Bir de ev, kütüphane kitapla dolu … gel de okuma. Diğer yanda, anne okumaz, baba okumaz ; evde kitap bulunmaz; gazete girmez… O evin çocuğu niye okusun ki… Bu iki ailenin çocuklarının sonunda ne olacağı aşağı yukarı belli değil midir? Belli olmaz diyorsanız; siz “Olasılıklar hesabını” bilmiyorsunuz, demektir.
3. Bazen bütünü kavramak için okuruz. O yazıyı didik didik ederek, her türlü ayrıntısını öğrenmek için okuruz. Gerçeği görmek için.
4. Tek bir fikir hakkında bir şey öğrenmek; bir tarihi almak, ünlü bir sözünü yerini belirlemek… yani ayrıntı için de okunabilir.
5.Eğlenmek için okunabilir. Bir mizah yazısı; anekdotlar filan…
Aranırsa bulunur… okumak için çok çeşitli nedenler, güdülemeler bulunabilir…
Kısaca bir yazı bize kendisini nasıl okutturabilir?
1.O yazı son derece güncel bir sorunun üzerine gitmektedir ve bu konuda yeni bir şeyler söylemektedir. İnsan merakını tatmin etmek için o yazıyı okur.
2. Yazı, o insanın, merak alanına giren bir yazıdır. İlginçtir, yenidir, farklıdır… İnsan okur. Bunlar normal
3.İnsan belli bir yazara alışmıştır. Onun romanlarını; şiirlerini okumadan edemez. Her gün arar. … Amma…
Ha bir de insan niye okur bilir misiniz ? “TEMEL İÇGÜDÜLER” e hitap ettiği için.
Bilin bakalım yurttaşlarım, insanın karnı doyunca ne düşünür… Eh şimdi bir şeyler uyanmaya başladı değil mi?
Temel ihtiyaçlar nelerdir peki? Saymaya çalışalım… Maslow’u biraz hatırlayalım.
1.Yemek içmek, su, hava …
2. Korunma güdüsü…
3.Cinsiyet
4.Kültürel amaçlar… (Tümünü saymak gerekmez..)
Maslow bir yerde der ki, insan birincil amaçları doyurmadan, sonraki amaçlara geçmez; geçemez…
Sözgelimi, elinizde 1 TL.sı var ve karnınız çok aç, gazete mi alırsınız, ekmek mi? Elbette ekmek alırsınız. Bu kesin…
Öyleyse, insan ilk önce kendi (mübrem) ihtiyaçlarına hitap eden girdilere gider. Sonra diğerlerine .
Yani demem o ki, şiir hakkında yazıyorum boşuna… Şiir yazıyorum 3-5 kişi okuyor. Deneme amaçlı , şu arabalar üzerine yazayım dedim, hemen 1000 kişi okudu. Hiç bilmediğim “Doların Yükselişi” üzerine yazayım dedim… Yine binlerce kişi okudu…Bir de “Or.sp…r” diye bir yazı yazsaydım herhalde 6000 kişi okurdu… İddiaya var mısınız?
Bu durum aslında Milletin neye aç olduğunu gösteriyor. Derler ki , “Ekmeği ne kadar sıkı koltuğunun altına saklamak istersen, onu görmek isteyen o kadar çok olur.” Sıkı aktöre döneminden geçiyoruz ya… O yasak, bu yasak, TRT’de sigara göstermek yasak; orta yerde içki içmek yasak ; bayanların başını açması yasak… Kimse alenen yasaklamıyor da… İşte “Ahlak ahlaktır..” diye Harzemli Osman! buyurmuş ya… Herkes Ahlak’ın bekçisi, ama herkes de bu konuda bir yerlerden yırtmak istiyor. Çünkü gizli olan merak çeker. Ama bu işler, arkadaş, gizli yapılmalıdır… raconu icabı!
Okutmak mı istiyorsunuz… Temel içgüdülere hitap edin.
Yok ben aklı başında yazarım; okuyan okur… Okumayanın da yolu rastgele diyorsanız, o da sizin bileceğiniz iş. Mal sizin, mal müdürü ne yapsın…
- Toplam blog
- : 2579
- : 848
- Kayıt tarihi
- : 24.10.10
Mesleğim eğitimcilik… Şimdi artık emekli bir vatandaşım… biraz şairlik, biraz hayalcilik, biraz s..