Etekleri zil çalar gibi..

Acıklı bir şarkının nakaratı,gece ile gündüz, ayla güneş, gülün sevdası kor olup gönlüne düşmüş, bülbül gibi…

Biraz yorgun, biraz dalgın, biraz mahcup… Göz bebeklerine kadar da boş vermiş gibi…

Umutlarını buruşturup denize atmış, hayallerini kumsala yazmış, yazdıklarını küçük bir dalga aldı diye kızmış gibi…

Gönlü yosun tutmuşta çaktırmıyor, şımarık bir sevgili sevmiş de pişman olmuş gibi…

Su alan kayık, kovada balık, hem Leyla hem Mecnun, hem de içten içe kanıyor gibi….

Avazı çıktığı kadar bağırıyor da nedense sesi çıkmıyor, haklıda alttan alıyor, şehre yeni gelmiş gidecek yeri olmayan yabancı gibi.

Saçı, başı kırlaşmış koskoca adam da, beş yaşında çocuk olmuş, kaybettiği misketleri arar gibi...

***

Kadehteki son yudum, çaydaki dem gibi...

Kalabalıklarda yalnız kalmış, gergef işlerken eline iğne batmış, yavuklusu istemiş, babası da vermemiş, gözyaşları ile bohçasını koluna takmış gibi...

Kaşlarını almış, gizliden gizliye makyaj yapmış, evden eşarpla çıkıp sokakta başını açmış, akrabalara yakalanmaktan korkar gibi...
Komşu düğününde meyve suyuna votkayı katıp etekleri zil çalar, kolundan çekenler olur da oynamamak için naz yapar gibi..

Çocuğu ile pazara çıkmış, ilk aşkı ile karşılaşıp yere bakmış, iyi ki sana varmadım ayağına yatmış gibi..
Kaderine isyan ederde, içten içe sarı saçlarımdan ben mi suçluyum der gibi…

Vefasız bir delikanlıya kapılıp, belki bir gün döner diye bekleyen, hayatının sonbaharına kadar evlenmeyen, çıkan kısmetleri yıllar boyu geri çevirmiş kız, sürekli gülüyor da neden ağlar gibi...

Koskoca kadın bahçede ip atlarken takılıp düşmüş, dizleri kanayan naylon terlikli küçük kız gibi.....