- Kategori
- İlişkiler
Masal
EVVEL ZAMAN İÇİNDE BİR AŞK VARMIŞ…
Bencillik mutlu etmez ne kişinin kendisini ne de karşısındakini…
Ne kadar kandırabilirsin kendini, mutluluk oyunu oynamak mutlu olmak değildir.
Oyun biter perde kapanır... Alkışlayamazsın bir başına kendini…
Monolog’tur yaşadığın, duymak istediklerini söylersin. Aşk sandığın, ânları yaşamaktır. Kime duydun o aşk’ı gerçekten. Karşındakine mi? Yoksa kendi tutkularının altındaki bastıramadığın benciliğine mi? Sen aslında kendini sevdin, arzularını sevdin… Bitmez tükenmez egoların son bulduğunda görürsün ki, heyecanının yerini durgunluk, mutsuzluk almış. Kendini bile sevmediğine inanırsın işte o ân, çok şey eksilmiştir çünkü senden…
Yalnızlığına, hiç var olmayan sevilmemişliğine ve giden zamana acırsın… Aşk yasak tanımıyor der bir sürü süslü cümleler edersin kendine, ânları yaşamak v.s. gibi. Ya o ‘ân’lar bir gün hesap sorarsa sana, kendisine yüklediğin anlamların aslında olmadığını anladığında…
Aşk masalın sona erdi uyandır hadi kendini, uyanabilirsen…
Masal…
Göze almaktır karanlığı
Gerçekleri yaşamak.
Bırak,
Kendi ekseninde dönsün dünya…
Doğruluk yürek ister
Bekleyebilmektir
Getirsin diye sana aydınlığı.
Bencilliğinde sevdanın
Çalıntı kahramanla yola çıkmaz gerçek aşk
Yalnızca kendi masalını yazmalıdır
Aksi halde,
Biri yazılırken bir diğerini yarım bırakır…
Öyle bir aldatmacadır ki
Adı üstünde masal
Cüceler dev, devler cüce kalır
Bir varmışsın bir yokmuş
Evvel zaman içinde
Kalbur saman savrulur
Her kiralık masalın sonunda
Binlerce Pollyanna kaybolur,
Binlerce Pollyanna
Kaybolur…
Rahşan Atar/2010
- Toplam blog
- : 25
- : 598
- Kayıt tarihi
- : 18.08.10
Resim yapıyorum... Ustası değilim bu işin... Ama en iyi kendimi resmederim... Bembeyaz boş bir tu..