- Kategori
- Gündelik Yaşam
MİNNETTARIM ATAM
Atam, bir tür teşekkür yazısı bu ve tamamen minnet duygularımı anlatsın istiyorum. Hayır, gücün, aklın, başarıların, liderliğin ve daha tonlarca meziyetlerini anlatmak ya da yalnızlığın, içkin, beğenilmeyen taraflarını dile getirmek derdinde değilim. Bilen bilir bilmeyen de bilmesin, zaman her şeyi iyi belletir anlamayana bile.
Yaptığın savaşların, barışların, devrimlerin-devrimciliğin, başarıların, ... üzerinden tekrar geçmek anlamsız değil elbette ama... Zaman, anlaşılanı da anlaşılamayanı da tüm gerçekliğiyle seriyor gözler önüne zaten. Seni, Kemal ve Atatürk olarak ayırmadan sevenlerden ve yürekten inananlardanım.
Sadece bana verdiğin kişilik ve insanlık haklarım için duyduğum sonsuz minnettarlığımı anlatmak yeter bana. Kendi adıma konuşmam bencilliğimden kaynaklanmıyor keşke her hemcinsim senin ne demek istediğini ve onlara neler vermeye çalıştığını yeterince anlayabilseydi de oğullarını yetiştirirken daha adil davranabilselerdi. Yaş ilerledikçe insan neden nefret ettiğini, neyi çok sevdiğini, nelerden vazgeçeceğini-vazgeçemeyeceğini iyi biliyor. Bilsem ki bu can seni ayağa kaldıracak, anında vazgeçmeye hazırım. Can ne kadar tatlı inan fazlasıyla biliyorum.
Doğuştan gelen farklılıkların sadece fark olduğunu bilerek, kadın olmanın önemini bilip, toplumu asıl yetiştirenin kadın olduğunu anlayıp asıl eğitilmesi gerekenin kadınlar olduğunu ve hiç kimsenin –analar-babalar-abiler-kocalar- bizleri gözünde aşağı görmemesi için elinden geleni yaptın ama... Üzgünüm, yeterince anlayamadı kimse. Ben kendi anladıklarımın ve sahip olduklarımın ve de kızlarıma anlatmanın derdindeyim.
Kız olarak doğmanın aslında kötü bir şey olmadığını, eşitliğin ve insan olmanın her şeyin ötesinde olduğunu anlamamı sağladığın için öncelikle sana borçluyum. Elimde bulunan nüfus cüzdanı, benim de bu dünyada bir birey, bir insan olduğumun kanıtı da. Neler tam yaşanıyor yada yaşanamıyor ve de insan haklarına girerek polemik yaratma amacı içermiyor bu yazdıklarım kesinlikle.
Bir bebek doğduğunda sadece kız olduğu için hiç kimseden eksik bir yanı olmadığını, insanlıkla ilgili tüm haklara sahip olduğunu biliyorum. Gittim gördüm, Allahın gözünde insanlar ayrı yerlere konulmuyor, kadın-erkek elele kolkola tavaf ediyor kabeyi. Ama ana babalar göremedi henüz bunu, hala miras pay edilirken kızlarına mal vermemek için yaptıklarını bir bilsen.
Okuma-yazmamla, istediğim tüm yazılanları okuyup, anlayıp, hangisi doğru hangisi yanlış görebilir, kalemim döndüğünce yazabilirim. Okuyarak, dinim ne diyor, anlatılanlar ne içeriyor anlayabilir ve uygulayabilirim.
Okuyarak, Cumhuriyetin ne demek istediğini, neleri içerdiğini yaşabilmenin o güzel onurunun insana hele de bir kadına neler kazandırdığını hissetmenin o muhteşem duygusu. Zarar-ziyan-şiddet görmeden yaşabilmenin güvenini de hissedebilseydim hem kendi hem kızlarım hem de tüm kadınlar adına. Haberleri okumak bile öyle zor öyle çaresiz hissettiriyor ki kendimi. İçim acıyor her zaman, görünmeyen akan kanlarımda boğuluyorum da... Çok uzun, karmaşık bir hikaye gibi görünüyor ama aslında öyle basit ki. Sadece insanlık ölçüsünü ayarlamak ve caydırıcılık için çok kesin kanunlar ve cezalar lazım. Ama önce eğitim.
Anlatacak o kadar çok şey var ki! Ne kadar anlatırsan anlat hep yarım hep eksik kalıyor. İlk okuldayken, okul bahçesinde yüksek sesle “Atam, sen kalk ben yatam” diye bağırıyorduk anlamını bilmeden, şimdi anlamını bilerek ta içerimden söylüyorum aynı cümleyi. Bana verdiğin kimlik için çok geç kalmış teşekkürlerimi kabul et lütfen.
- Toplam blog
- : 374
- : 869
- Kayıt tarihi
- : 15.01.07
1965 Akçakoca doğumluyum. Evli ve dört kız annesiyim, küçük bir kızın anneannesiyim. A.Ü. Halkla..