Ne olur?...

"Gelme böyle bana ne olur, sanki sahiciymişsin gibi"...
"Gerçek bir vurgun yaşatır bize bu telaşın, dur hele bir şöyle"...
Ne olur yaklaşma; böylesine hızla, böylesine dolu dizgin hayatıma...

"Biraz ağırdan al ne olur?"... yada birer birer at en azından,lütfen şu adımlarını...
Yoksa...yoksa ne ben dayanabilirim buna, ne de sen...
Poyraza karşı ne ben durabilirim, inan ne de sen...
Dur!...Dur esme ne olur... dayanamam ben kuzey rüzgarlarına, dudaklarım kuruyor bak, yeter...

Soluk almamacasına gelme böylesine üzerime üzerime...
Alışması çok kolay olsa da, vazgeçmek çok zor olacak, biraz olsun anla...
Sahiplenme beni bu denli delicesine.

Yapma, beni soluksuz bırakma... hafızama kazıma dokunuşlarını...
Ne olur dur!...böyle pervasızca yaklaşma bana...

Azıcık olsun, nefes al...
Sarma beni varlığınla, bu denli sarmalama...
Dokunma yüreğime tüm sıcaklığınla ve böylesine ince ince..
Ne olursun, bunu bana yapma...

"Kabul etmesi kolay olur da bu gelişlerin.... ya vazgeçmesi ? " ...
"Ya yokluğunla kaldığımda?" dediğimde ben sana; "asla" deme ne olur bana...
"Asla bunu anma bir daha, aklına dahi getirme " olmasın yanıtın bana bu defa da...

Dokunma bakışlarınla...
Gözlerinle gözlerime uzanma, varma oradan böylesine derinime...
Dayanamıyorum ben buna...

Korkuyorum aşkım; gelme üzerime böyle... daha güneş tepede, oysa bak; üşüyorum ben yine...
Esme, diyorum sana üzerime üzerime...

Dudaklarından süzülerek akmasın bir daha adım..
Sevişirken alma ismimi ağızına ne olur, her defasında kulaklarımda yer etmesin o buğulu sesin...
Var olduğun tüm bu anları, yokluğunda da hafızama kazımama neden olmasın, bana tüm o fısıldadıkların...

Tam da gün ağırırken, uzaklardan gelipte o sabah erken, yıldızları toplayıp gökyüzünden; neden serpiştirdin bir bir hepsini göğsüme?...
Ya hilali, neden şahit tutun şehvetine?...

Neydi telaşın?
Ne içindi ki tüm bu acele?...

Bu kadar çabuk mu olur alışmak?...
Bu kadar mı yakar bir ten bir diğerini?...
Bir kadının tüm hayatına, üstelik tek dokunuşta; ellerinin kokusu sinermi bir adamın ?...

Gidişlere alışmak bazen bir ömür alır da; gelişlere sahip çıkmak ne kolaydır değil mi oysa?...
Ne olur...ne olur yalvararım sana; eğer gideceksen bir daha; bu kadar içtenlikle "kadınım" deme bana...
Hele şimdileri artık alışmışken birbaşınalığa; beni yine ve yeniden, kendinle böylesine acımasızca doldurma...

"Tek ihtiyacım olan huzur" demişken üstelik ben sana; nedeni neydi ki hayatıma yaptığın bu ani ziyaretin?
Ya ne içindi şu ardından kopan, darma dağan eden fırtına?...

Peki ya bu kayboluş?
Ya şimdi, bu hiç var olmamacasına yaşanan sessizlik niye?

Bir önceki defa ki gibi, yönünü şaşırıpta yine poyrazlara nispet karşıma çıkıp, fütursuzca estiğinde; kapıyı, pencereyi örtmek de yetmez; yer altına mı gizlenmeliyim ben acaba bu defa?...

Yada; ne olur gittiğin yerde kal sen, iyisi mi dönme buralara bir daha...


Asla okunmayacak olsa da, bu yazı doğum gününde armağan olsun; daima senden uzakta kalacak olan benden, sen rüzgarın oğuluna....


http://www.youtube.com/watch?v=jYex2xVQLoc

Ayna

Sevgi ve ışıkla...

18.08.2007