- Kategori
- Doğal Hayat / Çevre
O dağ aslında bir volkandı!
Sönmüştü, öyle sıradan duruyordu artık. Üzerine yemyeşil bir giysi almıştı, huzuru yansıtan...Huzuru kendi huzuru değildi aslında. Bereketli toprağından fışkıran bir huzur yaymıştı sadece çevresine. Gölgeler, serinlikler, buz gibi pınarlar içinde. Kardelenler açmıştı tepesinde, karlı soğuk kış gününe inat. Açmıştı, boynunu büküp; gelmeyen hercaiyi beklemeye...Aslında gelecek ölüme inat...Ölüme inat, ölümüne verdiği söze sadık.
Göz alabildiğince bembeyaz kaplıydı tepeleri, beyaz kardelenleriyle ve soğuğa aldırmadan büyüttüğü yeşiliyle, yaprakları iğne olsa da...Dayanıklılık içindi o iğneli yapraklar, yoksa nasıl yaşardı o coğrafyada...
Zirve...
Ulaşılması çok zor ve çoğu zaman da imkansız...
Okisjeni gittikçe azalırken...
Heybetiyle, zirve...
Oysa sıradan bir dağdı işte o anda.
Karşıdan bakıldığında...
Görünen, sadece bereketli toprağından fışkıran yeşili...
Oysa salmıştı sırrını bir yerlere...
Hem de uzaklarda bir yerlere...
Sıcacık sularıyla birlikte...
Bir dağdı, dışarıdan bakıldığında sıradan...
Oysa içi kaynardı, çok derinlerde durmadan...
Yanardı alev alev, patlamalar dışarı vurmadan...
Sönmüştü, dediler.
Oysa uyumuştu sadece, yüzyıllarca; kendi ömrünün kısa bir diliminde; dışarıdan bakanın çözemeyeceği uzun yıllarda...
Oysa kaynıyordu içten hala, eğer o kaynamasa nasıl ısınmıştı kilometlerce uzakta el yakan o kükürtlü pınar!
O karşıdan bakıldığında sıradan bir dağdı. Yeşilin beyazla sevdalanıp sarmalandığı yakın bereketinin altından; hala yüreğinde patlayan ateşin sıcaklığıyla ısıttığı pınarları vardı.
Çok uzaklarda bile olsa bir yolunu bulup, su yüzüne çıkan.
O karşıdan bakıldığında, sıradan bir dağdı...
Ama...
O dağ aslında, bir volkandı; sadece bir süreliğine uyuyan!
- Toplam blog
- : 240
- : 1628
- Kayıt tarihi
- : 18.08.06
Zamandan şikayet ederken, ne kadar hızlı aktığını fark edemeden geçmiş yıllar. Kırklı yıllar, kır..