- Kategori
- Futbol
Özhan Canaydın'ı saygıyla anıyoruz...
Bundan iki sene öncesini hiç unutamıyorum. O gün okul maçım vardı, keyifliydim, gol atmıştım. Eve geldiğimde, Özhan Canaydın'ın öldüğüne dair haberler çıktığını ama bu haberin yalanlandığını duymuştum. Hastalığını biliyordum. Kanser zor... Bir yandan canım sıkılmış, bir yandan da rahatlamıştım. Akşam erken uyumuş, saat 23.00 civarında uyanmıştım. Telefonumda "Özhan Baba'yı kaybettik." diye bir mesaj görmüş, inanamamıştım. Hemen televizyonu açıp haberin doğruluğunu araştırmaya başladım. Doğru olduğunu öğrendiğimde neler hissettim, anlatılmaz sanırım. Yatağımın baş ucunda fotoğrafı vardı, önünegeçip uzun uzun bakmıştım. Uyuyamamıştım. İki gün sonra cenazesi vardı, katılamadığım için hala içimde huzursuzluk var. Peki neden bu kadar etkilendim? Özhan Canaydın'ı neden bu kadar çok severdim?
Ben Galatasaraylılığımın farkına ilköğretim yıllarında vardım. O sırada başkan Özhan Canaydın'dı. Ben de, onun Bursa'da yaptırdığı Canaydın İlköğretim Okulu'nda okuyordum. Girişte büyük bir fotoğrafı vardı, onun önünden geçerken gururla ve saygıyla bakardım. 2005 Türkiye Kupası'nı, 2006 Türkiye Şampiyonluğu'nu gördüm onun zamanında. 2008 şampiyonluğu da büyük ölçüde onun eseri sayılabilirdi. Kulüp finansal açıdan çok kötü bir durumdaydı. Bence bulunduğu şartlar içinde, yeri geldiğinde tribünler ona haksızlık etse de iyi işler yaptı. Ali Sami Yen Spor Kompleksi Türk Telekom Arena'nın temelini atan isimdi. Tabii yine de benim onu sevmemin asıl gerekçesi bu değil. Başarı ya da başarısızlık önemli deği, önemli olan insanların aklına ve kalbine karakteriyle, insanlığıyla, adamlığıyla yazılabilmektir.
Ben onu sahaya çıkıp bir elini kalbine koyup, diğer elini kaldırmasıyla sevdim. Fenerbahçe karşısında 6-0'lık mağlubiyette ayağa kalkıp rakibini alkışlayacak kadar centilmen olmasıyla sevdim. Konuşmalarındaki mütevaziliğiyle sevdim. O öyle biriydi ki, rakip takım taraftarları bile onu severdi ve saygı duyardı. Keşke bu kaos ortamında onun gibi bir spor insanı burada olsaydı da, Türk futbola hizmet etseydi. Herkes ortamı germeye çalışırken, o sakinleştirseydi. Çoğunluk adına konuşmak istemiyorum. Ben bireysel olarak onu asla unutmayacağım. Umarım Galatasaray camiası ve Türk spor tarihi de onu unutmaz. Ölümünün ikinci yılında kendisini saygı ve hasretle anıyorum.
Hakkını helal et başkanım!
- Toplam blog
- : 313
- : 1350
- Kayıt tarihi
- : 21.03.07
1996'nın ilkbaharının dünyaya getirdiği birçok çocuktan biriyim. Milliyet Blog'da yazmaya yaşım h..