- Kategori
- Şiir
Sonnet 26 : Son
Unutmak, unutmak, unutmak
İki parantez ve sonda bir tırnak
Sonra ha varmışsın, ha yokmuş
Hesabını şimdiden hayıra yormak.
Ey benim harcanıp giden ömrüm
Benim güldüğümü sen ne zaman gördün
Hala elinde yanar ağır bir meşale
Gökleri tek başına aydınlatıp durdun.
Sevgilim, daha ne kadar susacaksın
Kapının arkasında oyalayacaksın
Zalim değildin, ne zaman oldun.
Yalvarsam, yakarsam, boşuna, güler
Aldırmaz feleğe, pembe güller diker
Herkes ektiğini bir gün ne olsa biçer.
- Toplam blog
- : 2579
- : 848
- Kayıt tarihi
- : 24.10.10
Mesleğim eğitimcilik… Şimdi artık emekli bir vatandaşım… biraz şairlik, biraz hayalcilik, biraz s..