- Kategori
- Deneme
suskunluğum
Sebepsiz çığlıklarına karanlıklar giydirdin. Tüm renklerini soldurduğundan beri her şey donuk, oysa aldırış etmeden bitirdi günü. Derinlerde sakladığın kızgınlık aptallıgına acımakta. Maviliklerine güvendiğin o ruhunu nasılda en koyusuna çevirdin. Şimdi suskunluktur tek çaren! sus ki dinle içindeki seni, hep başkalarında aradığın çareyi doğur küllerinden yeniden... Sancının mutluluğa dönüştüğü o büyük günde saklı yitirdiğin değerler.
Şimdi ağlamaksa tek bidiğin, hadi ağla! savaşını verdiğin anlamsız varoluşlara... Grilerini yitirmiş her insan gibi saplandın aslında istemediğin tüm düşlere, Ne zaman yerleştirdin onları içindeki küçük çocuğa? Vardığın yolun sonu tuhaf geldi dimi sana? En yabancılarına saplanmış gibi bakakaldın. Ama unutulan hiç tanımadığın o yola sen çok önceden çıkmıştın. O ilk gülümsemeden çok çok önce...
Şimdi ağlamaksa tek bidiğin, hadi ağla! savaşını verdiğin anlamsız varoluşlara... Grilerini yitirmiş her insan gibi saplandın aslında istemediğin tüm düşlere, Ne zaman yerleştirdin onları içindeki küçük çocuğa? Vardığın yolun sonu tuhaf geldi dimi sana? En yabancılarına saplanmış gibi bakakaldın. Ama unutulan hiç tanımadığın o yola sen çok önceden çıkmıştın. O ilk gülümsemeden çok çok önce...