Belki de yaşamımda gereksiz çok şey vardı benim önemsediğim… Boşunaydı belki de sevgi adına yaşamı zorlamak, düşünmek gerekti şüphesiz, sevgi yokluğundaki yaşamda var olmanın anlamını...
Geçmişimden gelen, çözümsüz gece düşüncelerimin bu günlere sarkan çaresizliklerimdi asıl yaşamıma tedirginlikler ekleyen… Şüpheler ve onun ardına gizlenen gece kabuslarıydı hayatımı bu günl..
Penceresi aralık bir balkon camından aşağıya doğru bakıyorum… İçimden veya aklımdan geçen çapraşık konuların içinden fırlayan bir cümleme düştü tüm anılarım…. Bir gün sonu..
Bugün sadece Göç Kızı’nın yolculuğu gelip oturdu beynimin kıvrımlarına… Bir anda gülümsedim veya kısık bir ses çıkararak, güldüm… Onunla ilgili garip bir anı geldi aklıma… O..
Vakit oldukça geç zaman diliminde, gecenin sonuna yakın gece, gece yarısı sonrası, zamanlarındaki sınırsız düşüncelerle, tüm olmazların ardından sıyrılıp kendime iç huzuru sağlayacak bir yerdeyim…<..
Severek yaşamak, sevilerek yaşamak ve ardından ihanet zincirleri ile sırtımızın yaralar içinde kaldığı, kanımızın donduğu, ağlamak sütunları ile ezildiğimiz bir bensizlik çamuru… Kaybettiğimi..
Çok uzun zaman oldu gidişinden bu yana geçen… Çok değişti en sevdiklerimiz dediklerimiz de yok oldular… Güçtü zamana karşı durmak… Güçtü zamanın ardından düş kurmaların yükünü bed..
Yolların eskitemediği bir çift ayak tabanı… Asfaltın ziftlerine yapışan tabanlarıyla, çile kadını… Göç yolu savaşçısı… İçindeki unuttum kelimesiyle şarkılardan aldı hıncını… ..
Umudun tükenmesi sordum kendi kendime... Yokluğa adım atmakla eşdeğerdir dedim, belki yanıldım ama tükenmekle yaşam umudu arasındaki fark incelmişse işte sorun buradadır demek de boş laf sanki veya..
Gece kendine ilerliyor, elimdeki kitap yüzüme düştüğünde uzun bir yolculuk sonundaydım. Gece kendine uzun, gece bana en uzun ve gecenin içindeki "Bir gün Tek Başına" cümlesi ile kâbuslarım başladı ..
Hayat mı hırçındı yoksa yazı mı? ..
