Sevgili Okur, Bu sana yazdığım ilk mektup. Devamı gelir mi bilemiyorum. Ancak ne düşündüğümü seninle paylaşmak istiyorum. Bugün bir şeyler yazmak için, bilgisayarın başına geçtim. Yazdım, y..
Sınırlar... Kişisel sınırlarımız. Kendi kendimize bir şekilde oluştuduğumuz sınırlardan bahsediyorum. Oluşturduğumuz ve aşmamaya özen gösterdiğimiz. Zamanla da yerleşik hale gelip, orada bir yerler..
Aslında yazımın başlığı “ Sosyal Medya Yaratıcılarına Mektup” olacaktı. Ancak “mektup” başlıklı yazılarımın okunma oranları o kadar az ki, bundan vazgeçtim. Çünkü anladım ki, artık mektup yazan yok..
Partnerimle uzun yıllardır ilk kez dans ediyorduk. Tekrar eski uyumumuzu yakalamamız bir kaç dakikamızı aldı. Zıtlıkları düşündüm dans ederken. Zıtlıkların uyumunu. O beyaz giymişti bense siyah. So..
Siz hiç birine söz verdiniz mi? Verdiğiniz sözü tuttunuz mu? Peki tutmadığınız oldu mu? Ya size verilen sözler? O sözleri tutmayanlar oldu mu? Sözünüz sizin imzanızdır. Atalarımız “söz ağız..
Yıllardan 2012, aylardan Aralık. Sorular geliyor; Bu dönemde neler yapalım? Bana kalırsa çok özel şeyler yapmaya gerek yok. Yine de sadece bugünler için değil, her zaman yapılması hem beden..
Yeni yılın ilk günü. Saat 09.00. Dışarı çıkıyorum. Sokakta kimsecikler yok. Hava mis gibi. Sadece kuşların cıvıltıları ve kendi ayak seslerimi duyuyorum. Sanki tüm sokak uykuda. Balkonlara ..
Şehirdeki insanların pek çoğu apartmanlarda yaşar. Kat kat, sefer tası gibi yaşamlar. Yer bellidir, yurt bellidir. O evde, o semtte oturur, o mahallede komşu, kasap, manav, bakkal edinir. İşe o mah..
Bir tırtıl... Kuzey Kutbu'nda yaşar. Baharla birlikte taze yaprakları ve çiçekleri mümkün olduğunca hızlı yemeye odaklıdır. Çünkü oralarda bahar ve güneş bir uğrayıp, kaçıverir. Kış gelir. Bir kaya..
Yer ; Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Hastanesi. Koridorda oturmuş, bekliyorum. Önümden insanlar geçiyor. Çeşit çeşit insan. Kadın, erkek. Yaşlı, genç, çocuk, bebek. Zayıf, şişman. Uzun, kısa, daha kısa. ..
