Üniversite' den mezun olduğundan beri kasabaya ilk gelişiydi. En yakın arkadaşının nikah şahidiydi ve sevdiklerini yeniden göreceği için son derece heyecanlıydı. Yüreği kıpır kıpırdı, ade..
İlk kez tattığı bu duygu ne acı, ne dindirilemez bir sancıydı. Bu derdin dermanı var mı ki? Diye mırıldandı. Gözlerinden süzülen incileri silerken başı istemsizce yanında duran annesinin ..
Baba yüreğiyle “ Senin duru güzelliğin yeter, makyaja ne gerek var?” derdi hep. Kızı da babacığının sözünü dinler makyaj malzemeleriyle haşır neşir olmazdı. Ama bugün başkaydı Şermin için..
Aklının iyiden iyiye ermeye başladığı zamanlardı, zıpırlığı yavaş yavaş terk ettiği genç kızlığa adım attığı zamanlar. Mis gibi bahar akşamı herkes dışarıdayken, yaşıtlarının elebaşı olara..
Gerçeklerle yüzleşince Öyle hafifim ne zamandır Makasımın raksıyla Kürdilihicazkar makamı eşliğinde Sanat eserine dönüştürdüğüm gelinliğim Odamın baş köşesinde... ..
Sağlığına kavuşan bir küçüğünü daha güle oynaya uğurlamışlardı Onkoloji Servisi''den. Yüreği ferahlamıştı, yüzünde güller açıyordu, keyfi yerindeydi. " Şükürler olsun başka ne isterim ki ..
Kasım ayı derttir, kederdir bizde. Tam da bu zamanlardı. Koca şehir ağıtlar dışında sessizliğe bürünmüştü. Küçücük yüreğimle boyumdan büyük bir keder yüklenmiştim bende. Ağzımdan çıt çıkmıyordu..
Tüm yıl arı gibi çalıştıkları için deplasmanda aldıkları galibiyetle gelen şampiyonluk sürpriz olmamıştı. Kaptanından, kalecisine, öğretmenlerinden, antrenörlerine herkesin yüzünde güller..
Galiba bulutların da ağlayası var bugün... Benim gibi, bizim gibi, çocukluğunu yaşayamamış Çocuk Bayramını doya doya kutlamak nasip olmamış, nasip olmayan çocuklar gibi. ..
Arkadaşlarımın zoruyla aylar sonra ilk kez adım attım o çok sevdiğimiz restorana. Sanırım bir zamanlar çok sevdiğim demeliydim. Ne o leziz yemekler ne bize huzur veren ortam, hiç bir şey..