Fransız sokağında ahşap bir çatı üstümdealtımda eskitilmiş bir masatüm arzuları dudaklarındasaklamak istedikleri utangaçlarıkahkaha maskelerinin ardınd..
belli ki yorgun güneş sere serpe bulutlar önünde yaşlı ağaçların duvar olduğu bir yol uzuyor önümde yapraklar dilsiz, rüzgar çaresiz ağaçlar yaralı kar..
bu kentin kirli sularına bıraktım solgun baharları papatya leşlerini pahalı lokantaların mum ışıklarını mayıs yaralarından damıtıp kırmızıyı adını aşka y..
bu kentin sahte mutluluklarından sakındım yalanlarından nankörlerinden kimin eli kimin cebinde aşklarından güz dökümü sokaklarda ruhlarla gezdim
ne vakit şiir ağlasam vedaya aralanır dudaklarım… yüzleri unutulur bu şehrin bilmedik ülkeler kucaklar kelimeler seçilir mişli geçmiş zamanlara
ey insanaynalarla bakmadığın günbeni bulacaksın.ateşli sevişmelerden bilinir yüzünde utançbundandır en çok geceleri görürüm seniasırlardır tapınak duvarlarında bakire ç..
sen kigözümün değmediği susuyorsamgünaha giremeyecek kadar günahkarım üstelikbozulmamış yatakta dağınık bir odayla karşı karşıya hayallerim düşlerimde seviştiğim g..
Attila İlhan' aerkek bildim şehirler gibi açtılar ne çok kadın sevdiler çiçekler gibi güneşi geceyi kendileri bildiler ne çok ren..
yorgun sularla çocukluğum dökülüyor düş sokaklarıma göz kıyılarımdan küçük balıklar salıyorumve küçük dalgalarbüyük mavilere martıları yok o balıkç..
sen ki gülüşüme sevdalar yığan şehir sessizliğe büründü şiirlerim şehri süpürüyorlar anne ölü bulutları süpürüyorlar tek tek yok..
