Kitabe -1-

<ı>Çok mu yaklaştık birbirimize, uzaklaşarak… çok.

<ı>Yalnızlıklarımızı getirerek ne çok yaklaştık birbirimize… ne çok.

<ı>Ne çok keder taşırmış yüreklerimiz, ne çok…

<ı>Kavgalarımızla dalaşırken çoğalmak isteyendi daha çok… yalnızlığımız.

<ı>Kazanan yine yalnızlığımız olacak. Ama bu kez

<ı>Bu kez,

<ı>zaferlerin en büyüğünü yüzlerimize haykıracak…

<ı>Kaybedenin olmadığı savaşı bitirmeden evlerimize yalnız başımıza,

<ı>Yalnız başımız önde yürüdük. Kahramanlarımızı alkışlarken içimizdeki kinlerimiz…

<ı>Ne çokmuş dağınık haykıran yalvartı seslerimiz.

<ı>Ne çok zavallıymışız diyemeden susturduklarında anladık;

<ı>Ne çokmuşuz kaybedenler…

<ı>Bir kitabe için kağıda göküldü gözyaşlarımız… uçuşarak kaçıştılar damlalar,

<ı>Kimselere göstermedik,

<ı>Gözyaşlarımızı emerken güneş…

<ı>

Ateşten denizleri mumdan gemilerle geçmeye" benzer hayatımız. Mutlaka mavi gökyüzü görünecektir. Gid..