Yolcu... 4

Gözlerime batardı düşler, gözlerime batardı huzursuz uykular...

Bir ağaçsa sırtını yaslayıp uykuya daldığın, ağaç olursun, toprak olursun derdi dedem... Ağaç oldum, toprak oldum, daldım derin uykulara...

Yaz gecesi yerin üstü, göğün altı, evrenin tam otası, bir nokta kadar, kimsenin bilmediği, tanımadığı ben...

Sabah güneşi vurdu gözlerime, gözlerim ilk defa kamaştı... İlk defa bir tohum çiçeğe sürdü içimde...

Çiçek zamanı mı şimdi? Bir güneşe aldanma gönlüm, aldanma bir nazlı rüzgara...
İçinde saklayıp büyüttüğün kor ateşe ne olacak? Ne olacak karayılan, karayılanın senin yerine yaşadığı, haketmediği yıllar?

Aldanma gönlüm gökyüzünün mavisine, yaprağın yeşiline, küçük sakanın şakımasına... Aldanma gönlüm yarin ceylan gözü hayaline....

Aldanır mı gönül bilmem, bir derin uyku mu yolumdan alıkoyan? Bir yaşamak hevesi, bir sevda hasreti mi?

Şimdi yaylada olmalıydım, mor sümbüllü bahçemde bir civelek türkü dilimde... Şimdi özgürlük için mi, sevda için mi yaşamalı? İntikam ateşiyle herşeyi yakıp yüreği ferahlatmalı mı? Şimdi yürümeli mi ileriye, dönmeli mi geriye?...
Yolun başladığı yereydi yolcuğum...

Ey! yaşlı çınar, sarı papatya, sabah güneşi, sevdam, hasretim, ey özgürlüğüm!!! Şimdi yoldaşlığınızla yolculuğum, nereye, nereye kimbilir...

Bitti... Ya da yeni başladı....