Orta Anadolu’nun çorak ve kupkuru gözüken uzun bozkırlarında ilerlerken uzaklardan beri ihtişamıyla önümüzde yükselen Hasan dağı eteklerinde yüksekliklerin ihtişamıyla, Kayseri’de Erciyes’i uzaktan s..
Akşamdan Odayeri yürüyüşü için çantamı ve malzemelerimi hazırlarken kötü bir sonuçla karşı karşıya kalmıştım. “Fotoğraf Filmlerim Bitmişti …”Siyah beyazlar, 100 Asalar 200’ler ve 400’ler. Fuj..
Telefonun alarmının, dışarıda rüzgarla oynaşan yaprakların geceden yağmış yağmurun bıraktığı damlalarda ki ışıltılarını seyretmem için çaldığını, penceremin önünde fark ettim… Anlamıştım ki güz..
Hafta ortasında Aladağlar’a gitme telaşı ile hazırlıklara başladığımda, en çok yeşil gözlerine duyduğum özlemle beraber anılabilirdi dağlarıma duyduğum özlem. Sana duyduğumdan daha fazla gibi gelmişt..
Kaskımı, kafa fenerimle beraber taktım. Batonlarımı tentemin altından çıkardım ve yüksekliğini ayarladım. Sırt çantamı taktım ve üşüyerek sıra halinde dizilen ekibin ön taraflarında Cem ve Mahmut abi..
Yukarıya doğru kar derinliği arttıkça ilerlemek zorlaşmış ve değişerek karda iz açmaya çalışan iki kişilik bu kurtarma grubunun hızı çok düşmüştü. Yavaşladıkça terleyerek ıslattıkları pamuklu iç giysi..
Çöken gecenin karanlığı beraberinde yeni bir heyecanı da getiriyordu benim için. Yoğun bir haftanın sonunda aldığım Cumartesi izni ile birleşen 19 Mayıs Pazartesi tatili 3 günlük bir boşluk yaratmıştı..
Bolu’da Hasan Abi’nin tavsiyesiyle Kebap 14 isimli bir restoranda yemek yedik. Ben Lahmacun ve çorba yedim. Nur’la beraber 1 ekmek kadayıfı ve 1 fırında sütlacı yarım yarım paylaştık. Yemekler güzeldi..
Kalbimin atışları hızlandıkça yukarılara çıkmak isteyen sarsıntılar, dalga dalga vücudumun en derin köşelerinden, kanımın aktığı en ücra köşelerden, zihnimde canlanan tatlı heyecanlardan ve kalbimi..
Arabanın ön camında, sileceklerin hareketleri ile yok olan ve sonra yeniden yeniden oluşan damlacıklar, dışarıda kapanan hava ve yine yüzünü göremediğimiz güneşten yoksun olarak, solumuzda grimsi k..
