Son dönemlerde etrafıma baktığımda hemen hemen hiç bir mutlu insan yüzü göremiyorum. Çocuklar hariç! Yüzlere endişe, kaygı, güvensizlik ve kalıcı bir (u)mutsuzluk çökmüş. Sanki her yeri büyük adaml..
Evrenin ve zamanın sonsuzluğu içinde, ana ve babamızın karşılaşma olasılığından başlayıp bu karşılaşma ve tanışmanın (katrilyonlarca yıldız arasında hayat olan tek gezegende) gerçekleşmesi bağlamın..
Türkiye ayağı Vakıf Üniversitesi statüsünde özel bir Üniversite tarafından yapılan ‘Dünya Değerler Araştırması’ndan’ bu sefer de çarpıcı sonuçlar çıktı.(1) “Dünya Değerler Araştırması”nın (..
Bir yılın daha sonu yaklaşmaktaydı. Kendi doğası gibi takvimlerin diliyle de yitip giden zamanın hüznü bir yanda, isli, puslu sabahların oldukça kasvetli, içine hiç bir eylemin tam olarak sığmadığı..
Neden tüm yoksulluklar köylere, varoşlara, arka sokaklara Ve tüm yoksunluklar hüzünlü gözlere sıkışmışlardır? Varsıllığa uzak oldukları için. Değil mi? ..
Gözlerimi kapayarak hâ yâ l ediyorum da; güzel ülkemizi görkemli doğa ürünü, bayındır bir bahçe, içinde yaşayan çağdaş, aydın ve yurtsever bireyler de orada -çocukların küçük elleriyle selâmladığı-..
Bilge bir baykuş gibi yükseğe çıkıp otursak Çok şey görüp çok az şey konuşsak Mesela; Bir uçta tavla, yapay zekâ diğer uçta. Biz bu post-modern çizginin
"Yemyeşil gülüşler/ Nasıl da yaratırsa Mersin yaprağını/ Neşeyle/ Lotus'u Bataklıklar / Sert ve rüzgarlı yamaçlar da/ Sisal'ı öyle.../ Ve kendiliğinden büyütürler/ Mesele/ İnadına "yaşama aşkı" ise..